15. TRÓJCA ŚWIĘTA

15.1. Uczą, że określenie Trójca Św. nie występuje w NT i Biblia o Niej nie naucza. Dlatego nauka ta jest fałszywa ("Będziesz mógł żyć..." s.39). W "Wyzwoleniu" (s.223) podawali też nieprawdę, że my uczymy, że "Bóg, Jezus i Duch Święty są trzema osobami w jednej osobie".

Odpowiedź. 1) NT nie zawiera określenia "Trójca Św.", ale to nie oznacza, że Bóg nie działa i nie istnieje w Niej. NT nie zawiera też wielu słów, którymi posługują się ŚJ, np. organizacja, rząd, Jehowa, Strażnica, co nie przeszkadza im w formułowaniu różnych nauk. Pismo Św. nie zawiera też dat (np. 607 i 537r. przed Chr., 1914r.), których ŚJ używają do swych wyliczeń. Nieprawdą jest więc to, że posługują się wyłącznie Biblią. Sięgają często do źródeł katolickich, a i laickich aby podeprzeć swe nauki, a przecież uważają wszystkich za współpracowników szatana.

2) Pomimo swoich 'studiów' Pisma Św., ŚJ nie zauważają zawartej w nim nauki o Trójcy Św. Przedstawiając ją ograniczę się do podania wersetów biblijnych (ponad 120), pozostawiając je bez komentarza. W zdaniach tych zawarte jest działanie Boga w Trójcy (np. "Jezus (...) ujrzał Ducha Bożego (...) przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: Ten jest mój Syn umiłowany" Mt 3;16n.) oraz wzajemne świadczenie o sobie i jedność (np. "Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi będzie świadczył o Mnie" J 15;26). Autorzy Pisma Św. niektóre wypowiedzi jak np. Iz 6;9n. przypisują czy to Ojcu (Iz 6;9n.), czy Synowi (J 12;40), czy też Duchowi Św. (Dz 28;26n.). Świadczy to o tym, że w każdym czynie Bożym zaangażowana jest cała Trójca Św.

Mt 3;16n., 4;1-7, 10;18nn., 12;18, 12;28, 22;43n., 28;19; Mk 1;9nn., 12;36; Łk 1;31-35, 1;41-45, 2;26nn., 3;21n., 4;18n., 10;21, 11;9, 13, 24;49; J 1;31nn., 3;2, 5, 3;34n., 4;24n., 4;23, 14;16, 14;26, 15;26, 16;13nn., 20;21n.; Dz 1;1-4, 1;5nn., 2;17, 22, 2;33, 2;38n., 4;8nn., 5;31n., 6;10n., 14, 7;48-52, 7;55, 8;15n., 21, 8;27nn., 32, 10;38, 10;46nn., 11;15nn., 15;8-11, 16;6n., 10, 20;21n., 20;23n., 20;28, 21;11, 13n., 28;23nn.; Rz 1;1-4, 5;5n., 8;1nn., 8;9nn., 8;14n., 8;16n., 8;27nn., 9;1-4, 14;17nn., 15;16, 15;12n., 15;17nn., 15;30; 1Kor 2;13-16, 3;11, 16n., 6;11, 6;19n., 7;39n., 12;4nn., 12;12n., 18; 2Kor 1;21n., 3;3n., 5;5n., 6;1-6, 13;13, 3;14-17, 4;13n.; Ga 3;1n., 5, 3;11-14, 4;6, 6;1-7, 5;21-25; Ef 1;12nn., 1;17, 2;18, 2;21n., 3;2-5, 3;14-17, 4;3-6, 5;18nn., 4;30nn.; Flp 3;3; Kol 1;6nn.; 1Tes 1;3nn., 1;6nn., 4;1-8, 5;18n.; 2Tes 2;13; 1Tm 3;15n., 4;1-6; 2Tm 1;13-18, 1;7n.; Tt 3;4-6; Hbr 2;3n., 3;6n., 6;4-7, 9;14, 10;12-15, 10;29n.; 1P 1;2, 1;11-17, 1;21n. (BG), 3;18, 4;13-16; 2P 1;18-21; 1J 3;23n., 4;2nn., 4;13n., 5;4-6; Jud 20n.; Ap 1;4n., 2;1, 7, 2;28n., 3;1, 5n., 3;7, 12n., 3;21n., 5;6n., 14;12n., 22;1, 22;16nn..

ŚJ nie mogą zrozumieć, że pomimo nie istnienia w Biblii słowa Trójca Św. nauka o Niej wynika z w/w tekstów Pisma Św. Nie zauważają oni, że w ich nauce, np. określenie "rok 1914" nie występuje w Biblii, lecz jest on dla nich wynikiem pewnych tekstów. Nie powinni więc nauki o Trójcy Św. odrzucać tylko z powodu określenia, które im się nie podoba (2Tm 2;14). Istnieją też setki wersetów w których zestawiany jest Ojciec z Synem, Ojciec z Duchem lub Syn z Duchem.

15.2. Uczą, że nie może istnieć jeden Bóg w trzech osobach, bo w matematyce 3 x 1 = 3, a nie 1.

Odpowiedź. W Piśmie Św. ta zasada matematyki nie może być zawsze brana pod uwagę bo np. "i rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało" (Mt 19;5n.); "...ten zaś, kto się łączy z Panem jest z Nim jednym duchem" (1Kor 6;17); "Trzej bowiem dają świadectwo: Duch, woda i krew, a ci trzej w jedno się łączą" 1J 5;8. Mt 28;19 pomimo, że wymienia Trzy Osoby Boże to mówi o jednym Imieniu.

U ŚJ też jeden zbór zawiera wielu członków lub jedna rodzina kilka osób. Możliwość istnienia Trójcy Św. można ukazać im też na podst. wody, lodu i pary, które to wszystkie razem są wodą, a i każdy czynnik z osobną jest nią. Wracając do matematyki pamiętajmy o tym, że 3 x nieskończoność = nieskończoność.

15.3. Uczą, że nauka o Trójcy Św. została przejęta od pogan, bo została sprecyzowana po zaistnieniu trójc pogańskich.

Odpowiedź. ŚJ zgadzają się z tym, że przy stwarzaniu świata brał udział Ojciec, Syn i Duch Św. (dla nich moc, siła Boża). Dziwi nie zauważenie przez nich trzech czynników (dwóch Osób i siły). Wszystkie triady pogańskie są tylko nieudolnymi imitacjami jedynej prawdziwej Trójcy Św., która istniała zawsze. Żadna z pogańskich "trójc" nie była określana jako jeden Bóg w trzech osobach. Zresztą nie trzeba wyszukiwać w pogaństwie fałszywych "trójc" bo i w Biblii o takiej triadzie jest mowa. Z 2Kor 11;14 wiemy, że szatan podaje się za, lub naśladuje anioła światłości. W tym naśladownictwie idzie on tak daleko, że sam przyjmuje postać triady tzn. Smoka, Bestii i fałszywego proroka (Ap 16;13). Przez to, jak wszystkie pseudo-trójce, potwierdza istnienie prawdziwej Trójcy Św. Klemens Aleks. (ur.150) też tak rozumie i pisze, że poganie ucząc o swoich triadach nieświadomie potwierdzają istnienie prawdziwego Boga w Trójcy ("Kobierce" V;103,1).

15.4. Uczą, że ponieważ mówi się o tajemnicy Trójcy Św. więc nie mogą tej nauki przyjąć, bo Biblia nie ma tajemnic, a Boga poznają oni całkowicie zgodnie z J 17;3.

Odpowiedź. Podręcznik ŚJ "Upewniajcie się..." czego innego uczy niż ŚJ. W rozdz. o Bogu padają w nim stwierdzenia: "nigdy nie może być dokładnie poznany" (s.97), "Zbadanie Stwórcy stanowczo przekracza możliwości Jego stworzeń" (s.163). Podaje się tam też wersety podpierające te myśli: Rz 11;33n., Iz 40;28, Job 36;26, 37;22. Zgodnie z tym ŚJ nie powinni zbyt pochopnie odrzucać nauki o Trójcy Św. Powinni też zauważyć słowa: "bo myśli Moje nie są myślami waszymi, ani wasze drogi Moimi drogami - wyrocznia Pana. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi Moje nad waszymi drogami i myśli Moje nad myślami waszymi" Iz 55;8n. Por. 1Kor 13;2, Kol 2;2.

15.5. Oto jedność działania jaką zachowuje Bóg w Trzech osobach w stosunku do człowieka.

Chrystusa poznajemy tylko przez Ojca i Ducha Św., "nikt nie może przyjść do Mnie jeżeli go nie pociągnie Ojciec" (J 6;44), "Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: 'Panem jest Jezus'" 1Kor 12;3.

Ojca poznajemy tylko przez Syna i Ducha Św., "ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten komu Syn zechce objawić" (Mt 11;2), "Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy" J 16;13 też Ga 4;6.

Działalność Ducha Św. poznajemy tylko dzięki Ojcu i Synowi, którzy Go posłali, "w ostatnich dniach - mówi Bóg - wyleję Ducha Mojego na wszelkie ciało..." (Dz 2;17), "On Mnie otoczy chwałą ponieważ z mojego weźmie i wam objawi" J 16;14 por. 20;22.

Wszystkie trzy osoby Trójcy Św. mają udział w stworzeniu człowieka (Rdz 1;26, Job 33;4, J 1;3). i zamieszkiwać w nas ma cała Trójca Św. (1Kor 3;16, 2Kor 13;5, 1J 4;4, 12).

15.6. Na temat Mt 28;19 Strażnica Nr 21, 1991 s.23 uczy: "Jeżeli ktoś uważa, że Ewangelia według Mateusza 28:19, 20 sugeruje istnienie Trójcy, gdyż słowo 'imię', odniesione do Ojca, Syna i ducha świętego, występuje tu w liczbie pojedynczej, niech zechce dla porównania sprawdzić, iż w Księdze Rodzaju 48:16 użyto identycznej formy tego wyrazu w stosunku do Abrahama i Izaaka".

Odpowiedź. Co ŚJ chcą udowodnić przez wymienienie Rdz 48;16? Przecież werset ten potwierdza to, że obaj wymienieni są osobami (a nie np., że któryś z nich jest mocą czy siłą, za którą ŚJ uważają Ducha Św.) i nie przeczy temu, że Osoby Boże z Mt 28;19 to Trójca Św. Po drugie, tak jak Rdz 48;16 ukazuje to, że obie osoby są jednej natury tzn. są ludźmi, tak analogicznie Mt 28;19 ukazuje to, że wszystkie trzy Osoby są jednej natury tzn. są Osobami Bożymi. Po trzecie, Hipolit (ur. przed 170) o Mt 28;19 pisał: "Słowo Ojca, (...) powiedziało uczniom: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Św. Pouczył tutaj, że kto by pominął jednego z nich, ten nie okazuje prawdziwego uwielbienia Bogu. Bóg bowiem otrzymuje uwielbienie w tej Trójcy" ("Przeciw Noetosowi" 14).

15.7. Cytując J 17;3 mówią, że tam nic nie ma o Duchu Św., a więc i o Trójcy Św. Podobnie czynią z innymi tekstami np. Dz 7;56 por. 7;55 (Duch Św.) i J 10;30 por. 2Kor 13;13 (jedność w Duchu Św.).

Odpowiedź. ŚJ nie zauważają głębi Słowa Bożego, bo w J 17;3 pada określenie "aby poznali Ciebie...". Dzięki komu poznajemy Ojca i Syna? Pismo Św. uczy, że to następuje dzięki Duchowi Św. (1Kor 12;3, Ga 4;6, J 16;13). Mówi więc domyślnie w/w werset o Duchu Św. Nie w każdym tekście musi być też wymieniona cała Trójca Św., podobnie jak nie w każdym wersecie mówiącym o Bogu w ST pada imię Jahwe.

15.8. W przeszłości dopatrywano się zapowiedzi Trójcy Św. w wielu tekstach Pisma Św.: Rdz 1;26, 3;22, 11;7, Mdr 9;17, Iz 6;3, 8, 48;16, Wj 23;17, 34;23, Lb 6;22-26, 2Sm 23;2, a także w formie Elohim (Bóg) np. Rdz 1;1. Słowo to jest w liczbie mnogiej. Z objawienia NT wiemy, że przy stwarzaniu świata brał udział prócz Ojca, Syn i Duch Św. (Hbr 1;10, 9;14, Job 33;4), przez co słowo Elohim może zawierać trzy osoby w Bogu (patrz Tertulian (ur.155) "Przeciw Prakseaszowi" 12;1-3; Teofil Antiocheński (+186) "Do Autolyka" 2;18; Ireneusz (ur.140) Adversus haereses 4;20,1). Pierwsi chrześcijanie dojrzeli też fragm., który mówi na przemian o jednym Bogu i trzech osobach: "Jahwe" (Rdz 18;1), "Trzech" (Rdz 18;2), "o Panie" (Rdz 18;3), "Wy", "Oni" (Rdz 18;4n.), "rzekł Jahwe" (Rdz 18;10-13), "Ci" (Rdz 18;16), "Jahwe" Rdz 18;17.

15.9. Uczą, że Ga 3;20 ("Pośrednika jednak nie potrzeba gdy chodzi o jedną osobę, a Bóg właśnie jest sam jeden") mówi o tym, że Bóg jest jedną osobą a nie trzema.

Odpowiedź. Tekst ten uczy o tym, że tą jedną osobą jest Abraham (Ga 3;16) i że Bóg udzielając mu obietnicy był sam jeden tzn. bez pośrednika, który nie był potrzebny. ŚJ korzystają w tym wypadku z tego, że BT zamieszcza w Ga 3;20 słowo "osoba" i narzucają swym słuchaczom odniesienie go do Boga. Słowo to nie pada w oryginale greckim, a inne przekłady oddają ten wiersz następująco: BP "tam gdzie jest jeden nie potrzeba pośrednika a właśnie Bóg jest jeden" (też kom. KUL do Ga); ks.Dąbr. "lecz nie ma miejsca na pośrednika tam, gdzie jest tylko jedna strona, a Bóg jest jeden" (por. NP, BG, ks.Wu.). Zaś autorzy przekładu SN werset ten przekazali w parafrazie: "lecz Abrahamowi Bóg dał obietnicę osobiście, bez udziału aniołów, Mojżesza i innych pośredników".

15.10. Każda z osób Bożych używa podobnej formuły przed obwieszczeniem swych słów, co ukazuje ich równość.

Ojciec - "To mówi Jahwe" Jr 2;5

Syn - "To mówi Syn Boży" Ap 2;18

Duch Św. - "To mówi Duch Święty" Dz 21;11.

15.11. Pytają: czy Apostołowie mogli wierzyć w Trójcę Św. jeśli nie użyli tego terminu w NT?

Odpowiedź. Nie jest najistotniejsze wypowiadanie słowa "Trójca Św." (2Tm 2;14) lecz wiara w jednego Boga w Trzech Osobach. My często wypowiadamy formuły trynitarne (np. " W imię Ojca i Syna i Ducha Św.", "Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Św...") czy odmawiamy "Skład Apostolski" ("Credo") i nie pada w nich określenie "Trójca Św.", a jednak w Nią wierzymy. Nikt dziś nie może też udowodnić tego, że Apostołowie nie znali określenia "Trójca Św.", ale wiemy, że oni podobnie jak my używali formuł trynitarnych np. Mt 28;19, 2Kor 13;13, Ef 4;4nn.

15.12. Uczą, że nikt kto będzie samodzielnie czytał i interpretował Pismo Św. nie znajdzie w nim nauki o Trójcy Św.

Odpowiedź. 2P 1;20 uczy: "To przede wszystkim miejcie na uwadze, że żadne proroctwo Pisma nie jest dla prywatnego wyjaśniania", a 2P 3;16 dodaje: "we wszystkich listach (...). Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własną swoją zgubę". Por. Jk 3;1.

Każdy, nawet samodzielnie czytając Biblię zauważy, że Duch Św. mówiąc o sobie "Ja" (Dz 10;20), jest osobą, a nie mocą czy siłą. Jezus zaś jest prawdziwym Bogiem (1J 5;20, J 20;28), a nie archaniołem Michałem.

Patrz też "Największe oszustwa i proroctwa Świadków Jehowy" C.Podolski rozdz. 'Świadkowie Jehowy <cytują>'.


SPIS TREŚCI

Copyright © 1998 Włodzimierz Bednarski